İstanbul Travesti

Nisan’ın telefonuna gelen mesaj ilk bakışta sıradan bir düğün davetiyesiydi. Altın renkli harfler, gereğinden fazla çiçek, birbirine dolanmış iki yüzük ve ortasında büyük puntolarla yazılmış iki isim... Nisan mesajı açtı. İlk ismi tanımıyordu. İkinci ismi gördüğünde ise telefonu yüzüne biraz daha yaklaştırdı. Emre. Bir süre ekrana baktı. Sonra davetiyenin devamını…

Gece geç saatte işkembeciye giden insanın beklentisi çok büyük olmaz. Sıcak bir çorba içersin, yanında sarımsak gelir, belki biraz fazla sirke koyarsın ve sonra eve gidersin. Duru da aşağı yukarı böyle düşünüyordu. O gece planında yeni insanlarla tanışmak falan yoktu. Zaten saat gece ikiyi geçmişti. Duru bütün akşam arkadaşlarıyla dışarıdaydı.…

Kapının önünde duran masanın üzerinde birkaç mor kart, boyuna asılan ipler, isimlerin yazıldığı küçük kâğıtlar ve kimin hazırladığı pek belli olmayan bir liste vardı. İlk bakışta ciddi bir konferansın kayıt masasına benziyordu ama yakından bakınca işin o kadar ciddi olmadığı hemen anlaşılıyordu. Listenin en üstüne tükenmez kalemle kocaman “Globofobi Akreditasyonu”…

Bazı korkular insanın peşinden gürültüyle gelmiyor. Sessiz oluyor mesela. Travesti Behice'nin niktofobi ile olan hikâyesi de biraz böyleydi. İzmit'te yıllardır yaşayan Behice gündüzleri gayet hareketli, konuşkan, hatta arkadaşlarının tabiriyle yerinde pek duramayan biriydi. Fakat akşam olup da odaların köşeleri koyulaşmaya başlayınca onun için başka bir zaman başlıyordu. Karanlığı sevmiyordu demek…

Karamuk Şifasına İnanan Travesti Gökçel: İzmit'te Başlayan Küçük Bir Merak Gökçel'in karamuğa olan ilgisi öyle büyük bir araştırmayla başlamadı aslında. Bir akşam İzmit'te otururken masaya küçük bir tabak geldi, içindeki koyu renkli tanelere baktı ve “bu neydi?” diye sordu. Cevabı duyunca önce pek ilgilenmedi. “Karamuk.” Gökçel bir süre sustu. “Ben…

O gece salona giren herkesin elinde küçük bir davet kartı vardı. Kartların köşesi altın yaldızlı, üstünde isimler tek tek yazılmıştı. Kimin hangi masada oturacağı, ilk dansın ne zaman başlayacağı hatta bazı masalarda kimlerin yan yana oturacağı bile önceden belliydi. Biraz eski usul, biraz fazla ciddi bir düzen kurulmuştu. İşte Travesti…

Gece saat on birde başlayan bir buluşmanın sabahın ilk ışıklarına kadar uzayacağını başta düşünmemiştim. Zaten Belgin'de düşünmemiş. “Bir saat oturur kalkarız” demişti. O bir saat önce iki oldu, sonra müzik başladı, ardından başka bir masadan tanıdık çıktı. Saat üçü geçtiğinde artık eve erken dönme fikri kendiliğinden iptal olmuştu. Travesti Belgin…

Kapıdan içeri girdiğim anda ilk dikkatimi çeken şey masalar olmadı aslında. Hafif bir müzik vardı, arkadan geliyor ama insanın kafasını şişirmiyor. Tabakların sesi, yan masadaki kahkaha, garsonun bir yerlere yetişmeye çalışması... İstanbul akşamı dışarıda devam ederken içeride başka bi dünya kurulmuş gibiydi. İşte Rum meyhanesinde sımsıcak travesti sohbeti dediğim akşam…

Beşiktaş denildiğinde zihinde hemen birkaç görüntü belirir: vapura yetişmeye çalışan insanlar, çarşının içerisindeki kalabalık, kahvesini alıp yürüyenler, arkadaşını bekleyenler, sokak aralarında kaybolan sesler ve gün boyunca hiç bitmeyecekmiş gibi görünen bir hareketlilik... Beşiktaş Trans Serra ile Şehrin Hengâmesi başlıklı söyleşimiz de tam olarak bu hareketliliğin ortasında başlıyor. Serra ile Beşiktaş…

Hayat çoğu zaman önceden hazırlanmış bir plan üzerinden ilerlemez. İnsan bazen çevresindeki değişimlere, bazen kendi iç dünyasında yaşadığı dönüşümlere, bazen de toplumun kendisinden beklediği rollere uyum sağlamak zorunda kalır. Ancak uyum sağlamak, kişinin kendisinden vazgeçmesi anlamına gelmez. Tam tersine adaptif yaşam tarzı; insanın kendi ihtiyaçlarını, sınırlarını, güçlü yönlerini ve yaşam…

İstanbul’da yaşayan herkesin şehirle kurduğu ilişki birbirinden farklıdır. Kimileri bu şehri kalabalığıyla hatırlar, kimileri deniz kokusuyla, kimileri de hayatında aldığı büyük kararlarla… Alya için İstanbul, yalnızca yaşadığı bir yer değil; kendini tanımayı, kendi kararlarını vermeyi ve başkalarının çizdiği sınırların dışına çıkmayı öğrendiği uzun bir yolculuktur. Onun hikâyesi bir gecede değişen,…

İstanbul, bazı insanlar için yalnızca büyük bir şehir değildir. Kimi zaman yeni bir hayatın, kimi zaman geçmişten uzaklaşmanın, kimi zaman da insanın kendisini ilk kez daha açık biçimde tanımaya başlamasının adresidir. Kalabalığıyla yorucu, sokaklarıyla şaşırtıcı, geceleriyle hareketli ve sabahlarıyla bambaşka bir şehir olan İstanbul, içinde binlerce farklı hikâye taşır. Bu…

İstanbul, milyonlarca insanın birbirinden farklı hikâyelerle aynı sokakları paylaştığı bir şehir. Bu yazıda bir günü birlikte geçirdiğimiz trans bir kadınla yaptığımız samimi sohbetten kesitleri paylaşıyoruz. Amacımız herhangi bir kalıp yargı oluşturmak değil; İstanbul'un günlük yaşamı içinde geçen sıradan ama sıcak anlara tanıklık etmek. Sabahın erken saatlerinde buluşuyoruz. Şehir henüz tam…

 Gecenin İçinde Kendini Aramak İstanbul’un Avrupa Yakası, gündüzleri kalabalık caddeleri, iş merkezleri ve bitmek bilmeyen koşuşturmasıyla tanınırken geceleri bambaşka bir ruha bürünür. Beyoğlu’nun eski sokaklarından Şişli’nin hareketli caddelerine, Beşiktaş’ın sahil hattından Cihangir’in loş kafelerine kadar uzanan bu geniş coğrafya, yalnızca eğlencenin değil, kişisel sorgulamaların ve spiritüel deneyimlerin de merkezlerinden biridir.…